Raster

Równoważąc kamienie/Budownicza

Obraz Trawienie posiada wiele antropomorficznych kodów. Mówi się o kamieniu w brzuchu, albo że kamień stanął w przełyku kiedy myślimy o czymś nie do wytrzymania lub czymś, co nas przeraziło. Na obrazie kamienie znajdują się w przełyku oraz jelitach. Trawienie jest niemożliwe, złogi w jelitach nagromadziły się przez wiele lat. Wątroba przypomina lawę, płuca są stawem, natomiast w sercu rysuje się wspomnienie kochanków. Organizm być może jest dysfunkcyjny, ale ciągle coś wpada przez usta bohaterki i przedziera się przez kamienie w przełyku. To powidok miasta z łuną świateł nad nim.

Próbując zacerować rany

Namalowałam powidoki czyjejś twarzy. Wizerunek jest rozmyty, widać znaczące ubytki i rozszarpane krawędzie. Ręce, nieokreślonego pochodzenia usiłują przywrócić dawny wizerunek bohatera i cerują naderwane części.

Przedstawienie kukiełkowe

Obserwowałam kiedyś zabawy dzieci, które używają pacynek do opowiadania zmyślonych przez siebie historii. Pacynki odzwierciedlają dokładne gesty za pomocą ręki animatora. Kukiełki wyglądają „jak żywe”, a podłożone głosy jeszcze bardziej potęgują tę nadrealność i magię. Moje przedstawienie jest raczej dramatyczne.

Udając niewidzialną

Temat nakrycia głowy, które sprawiało, że bohater noszący je stawał się niewidzialny jest popularny w mitologii oraz literaturze dziecięcej. Wyobraziłam sobie postapokaliptyczny złowrogi pejzaż, przypominający krajobraz po wybuchu wulkanu. Przedstawiona bohaterka została umieszona w centrum tej katastrofy, sytuacja zdaje się jest bez wyjścia, zwiastuje nieuchronną tragedie.

Otucha

Namalowana przeze mnie sytuacja budzi skojarzenia z mityczną historią Atlasa jednego z Tytanów, który został skazany na dźwiganie Ziemi na swoich barkach. Atlas w mitologii jest synonimem sił fizycznych i duchowych. W mojej wersji nie zobrazowałam Matki Ziemi, a dziewczynę która zanika w dynamicznym pejzażu.

Wyczyn

Przedstawiona sytuacja może kojarzyć się z zawieszeniem, pauzą w tańcu, zręcznym balansem nad krawędzią dzięki styku ciał, momentem granicznym, zaraz przed punktem kulminacyjnym, tj. runięciem kompozycji.

Spalać się

To przedstawienie kobiety, od której brzucha bije różowo-pomarańczowe światło, a z łona wydobywa się dym.

Marzyciel

W obrazie Marzyciel atmosfera sprawia wrażenie idyllicznej, a ubranie – ciało, jest po prostu beztroską, latającą głową w chmurach, podobną do podrzuconego, poplątanego kłębka włóczki.

Zaklinaczka

Obraz należy do cyklu historii, w którym artystka kontynuuje motyw miniaturowych postaci, będących personifijacją różnorakich stanów emocjonalnych i intencji.

Pozostałości III

Ciało w tym przypadku jest hybrydą tkaniny i ludzkiej skóry, o nowych właściwościach.

Pozdrowienia z utopii

Obraz przedstawia dziewczynę, która w triumfalnej pozie trzyma maskę – swoją własną zdjętą skórę, tzn. powłokę, która odsłania prawdziwe oblicze bohaterki.

Storm Girl

Ciało występuje tutaj jako metafora, świadcząca o złożoności człowieka, o jego różnorakich stanach emocjonalnych, które następnie dosłownie „rysują się na ciele”.