Pozbawione domowego kontekstu obiekty domowe nagle wydają się jednocześnie całkiem znajome i jednak obce, bliskie, ale niemożliwe do przyporządkowania konkretnym wspomnieniom.
Odrętwiałe mleko to filiżanki śniadaniowe, w których mleko stanęło dęba tworząc zaskakujące, rzeźbiarskie studium.
Instalacja stanowi fantazję na temat sypialni łotewskiej bogini Veļu Māte, która rządzi światem umarłych.
Olszowy balansuje na granicy między rzeźbą, instalacją a scenografią. W swoich pracach odwołuje się do przestrzeni domowej jako nacechowanej sprzecznymi emocjami: wrażeniem swojskości i strachem, poczuciem ukojenia i duszności, wytchnienia i paranoi.
Powykrzywiane w pozach cementowe ubrania, wiszące w oknach galerii niczym w witrynie sklepowej, tworzą teatrzyk duchów – widm pijaków, zniszczonych dusz, starej alkoholowej gwardii zastygłej w ostatniej libacji.
Dwuelementowa instalacja zatytułowana Stypa przypomina wizualizację snu z motywem uroczystości poświęconej pożegnaniu osoby zmarłej, a uldze i pociesze dla żegnających ją bliskich.
Instalacja Cmentarz wiecznego wypoczynku to próba oswojenia śmierci oraz miejsc jej dedykowanych. Obawa przed niechybnym końcem splata się z pragnieniem długo wyczekiwanego odpoczynku.
PTV to szczególne spojrzenie na warszawskie środowisko artystyczne, utrzymane w charakterystycznym dla artystki stylu. Olszowy zaprasza do swojego studia bardziej i mniej znane postaci lokalnej sceny artystycznej, budując niespieszne, pełne melancholii i humoru programy w duchu Slow TV.
Wideo z rodzaju „satisfying video”, powstałe podczas wakacyjnej rezydencji w galerii Raster.
Performance w ramach wystawy Lepsza ja w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki
Dominika Olszowy przygotowała video oraz kostiumy do spektaklu „Strach” w TR Warszawa.
Centralnym punktem ciągle rozbudowywanej przez Olszowy animacji jest kawa, napój niosący ze sobą silny przekaz emocjonalny, jak i wizualny.
Pięciominutowy performans dokamerowy, zrealiowany przez artystkę w ramach podsumowania programu rezydencyjnego Weltschmerz, zorganizowanego przez Galerię Sztuki Współczesnej w Opolu.
Rzeźba Fontanna obfitości to próba odczarowania sytuacji materialnej poprzez „amulet płynności finansowej”. Artystka nawarstwiła skóropodobne torebki, z wnętrza których, niczym z fontanny, wytryskuje woda.
