Prak­tyka artystyczna Michała Bud­nego jest oryginal­nym połączeniem idealizmu i minimalizmu. Budny jest nie­zmien­nie zain­teresowany tworzeniem wizual­nych ekwiwalentów dla pod­stawowych pojęć i relacji warunkujących nasze funk­cjonowanie w prze­strzeni społecznej i fizycz­nej. Obiekty i instalacje, których jest autorem, są jednocześnie materializacją emocji, a cechuje je szczerość i imponująca zwięzłość.

 

Wystawa „Żaden” jest kolejną, radykalną wypowiedzią Bud­nego, której wektor skierowany jest tym razem ku górze: „w przestrzeń, z dala od ziem­skich spraw, drobiazgów – od codzienności i wszyst­kiego tego, co przytłacza i odwraca od tego, co ważne”. Słowa artysty odnoszą się w szczególności do pracy z cyklu „Piony”. Trzymetrowej wysokości smukła kolumna, która niczego nie wspiera, a jedynie wskazuje kierunek, jest pełnym rzeźbiarskiej esen­cji credo: forma bez idei jest martwa. Tytuł wystawy, zain­spirowany wier­szem Samuela Bec­ketta, podkreśla humanistyczny wymiar tych prac. Są one nieustanną negocjacją prze­strzeni pomiędzy indywidual­nymi bytami – rzeźbiarskimi i ludzkimi.

 

Sposób pracy artysty z materiałem kojarzyć się może z metodą znaną z minimal artu. Obiekty powstają w drodze obróbki mechanicz­nej według wykonanych przez artystę prostych rysunków. Sam materiał ma tu zasad­nicze znaczenie, nie tylko plastyczne, ale i metaforyczne. Papier, guma, drewno, płótno, metal – tworzywa pochodzenia organicz­nego – opisują takie jakości i napięcia jak: ciepło, twardość, zwartość, ciężar, elastyczność, wrażliwość, tymczasowość. Wszyst­kie je można traktować jako właściwości for­malne, ale też odnoszące się do ludz­kich cech i relacji. Sensem tych prze­strzen­nych dywagacji jest tworzenie swoistego słownika material­nych gestów, które pozwalają w nowy, inspirujący sposób myśleć o ładzie i porządku, zarówno w znaczeniu filozoficz­nym, jak i całkowicie przy­ziem­nym, dosłownym.

 

Od czasu ostat­niej wystawy Michała Bud­nego w Rastrze w 2015 roku zatytułowanej „Korona” artysta brał udział między innymi w wystawach ” La memoria final­mente. Arte in Polonia 1989-2015″ w Modenie, „Just so stories” w Wied­niu i „Późna polskość” w CSW Zamek Ujaz­dow­ski. Miał też indywidualne prezen­tacje w Zurychu, Sztok­hol­mie oraz Pradze. Na rok 2020 zaplanowana jest wspólna wystawa Bud­nego z Vit­torio San­toro „Sculpture / Sculpture” w Kun­st­museum w Lucernie.

 

 

Samuel Beckett

NEITHER

 

to and fro in shadow from inner to outer shadow

from impenetrable self to impenetrable unself
by way of neither

as between two lit refuges whose doors once
neared gently close, once away turned from
gently part again

bec­koned back and forth and turned away

heedless of the way, intent on the one gleam
or the other

unheard foot­falls only sound

till at last halt for good, absent for good
from self and other

then no sound

then gently light unfading on that unheeded
neither

unspeakable home


bieżąca WYSTAWA

Michał Budny
ŻADEN

 

 

Otwarcie wystawy 23 listopada 2019,
godz. 12.00–18.00
Galeria Raster, ul. Wspólna 63, Warszawa



ZOBACZ TEŻ: